خوشا آندم که از او می نویسم
عشق يعني خاطرات بي غبار دفتري از شعر و از عطر بهار عشق يعني يك تمنا , يك نياز زمزمه از عاشقي با سوز و ساز عشق يعني چشم خيس مست او زير باران دست تو در دست او عشق يعني ماتهب از يك نگاه غرق در گلبوسه تا وقت پگاه عشق يعني عطر خجلت ....شور عشق گرمي دست تو در آغوش عشق عشق يعني "بي تو هرگز ...پس بمان " تا سحر از عاشقي با او بخوان عشق يعني هر چه داري نيم كن از برايش قلب خود تقديم كن
کی بزن تمام مرا غرق نور کن 
این من منه سیاه دلم را بلور کن
این لحظه های گمشده در اضطراب را
مسایه های سلام و سرود و سرور کن
یا رنگ صبر بر شب تنهایی ام بپاش
یا غیبت همیشگی ات را حضور کن!
هی انتظار پشت دلم صف کشیده است
تو واپسین بهانه ی سرودنی
تو اولین کلام عاشقانه ای که پس از سالهای سرد مرگ
به روی برگ کاغذین قلب خود نوشته ام
تو فصل اول کتاب دستها ی خسته ی منی
به برگ برگ دفتر بزرگ خاطرات من نگاه کن
و ...
چند سطر مختصر ز پاره های من بخوان
تو اتش شکوهمند عشق را زبانه ای و
در فضای کوچه ی دلم برای زندگی تو اخرین و بهترین بهانه ای
بــی تو گر یــه هایـم بــی بهانه می شود
بی تو خنده های من سر به زیر می شود
بـــی تـــو ای دلیــل خنـده ها و گر یــه ها
دل ز زندگــی چــه زود سیـــر مــی شود
این هم بهترین بازیکن ۵۰ سال اخیراروپا
بازیکنی که حرکاتش خیره کننده است
این هم گل استثناییش به لورکوزن
عشق من زیدان
| دلم ميخواهد کوچه هاي دلتنگي
و غربت راباسيل اشکهايم ويران کنم
تا در دنيا حسرت و غمي نباشد که تو را اندوهناک ببينم چرا که من و دل در کوچه هاي دلتنگي و غربت سالها قدم زده ايم تا تو را يافته ام |
به روي گونه تابيدي و رفتي
مرا با عشق سنجيدي و رفتي
تمام هستي ام نيلوفري بود
تو هستي مرا چيدي و رفتي
صدايت كردم از ژرفاي يك ياس
به لحن آب نمناك باران
نمي دانم شنيدي برنگشتي
و يا اين بار نشنيدي و رفتی
خدایی که آدما رو همه ز یک دل آفرید
جایی می خواست واسه خودش تو سینه ها دل آفرید
می خواست که دل زنده باشه عشق و بهش ارزونی کرد
خدا دل آدما رو واسه محبت آفرید
آدم با نا مهربونی تو دلها نفرت آفرید
تفاوت رنگ و نژاد تنوع مذهب و دین
واسه نفرت تو دلا هزار تا علت آفرید
با مهربونی می تونیم به درد هم دوا باشیم
تو دنیای غریبه ها صدای آشنا باشیم
وقتي چشمات ديگه اشكي براي ريختن نداشته باشه وقتي ديگه قدرت فرياد زدنم نداشته باشي.....وقتي ديگه هر چي دل تنگت خواسته باشه گفته باشي وقتي دفتر و قلم هم تنهات گذاشته باشن......وقتي از درون تمام وجودت يخ بزنه.....وقتي چشم از دنيا مي بندي و آرزوي مرگ مي كني....وقتي احساس ميكني هيچ كس تو را درك نمي كنه وقتي احساس كني تنهاترين دنيا هستي و وقتي باد شمع نيمه سوخته اتاقت رو خاموش كرد چشمهايت را ببند و با تمام وجود از خدا بخواه كه صدات كنه
بعد از تو دلم هميشه گريان باشد
تو این روزای بی کسی، اگر بدادم نرسی
یه روز میای که دیر شده، نمونده از من نفسی
خواستن تو برای من، فراتر از روح و تنه
راز همیشگی شدن ، همیشه از تو گفتنه
اگر تو مهلتم بدی، مهلت مرگو نمی خوام
با تو به قصه می رسم، همراه لحظه ها می آم
